Wiele lat temu wokalista zespołu muzycznego pt. Chłopcy z Placu Broni śpiewał przepiękną, raptem półtoraminutową balladę pt. „Zło dobrem zwyciężaj” o tym, że gdzie jest miłość i dobroć między ludźmi, tam mieszka Bóg. Póki co, nie spotkałem jeszcze w tzw. kulturze popularnej pieśni o Miłosiernym Ojcu i jego dwóch synach. […]

Przed lawiną taternicy ostrzegają: „Gdy nadchodzi lawina należy stawiać szerokie kroki z rękami rozłożonymi na bok i starać się utrzymywać na powierzchni. Gdy lawina już ustanie, należy zamknąć usta i rozłożyć ręce przed twarzą, aby otworzyć sobie przestrzeń na powietrze”. Przed burzą na jeziorze policja ostrzega: „Jak najszybciej wyjdź na ląd i oddal się od rzeki czy jeziora na co najmniej kilkanaście metrów”. Przed pożarem w lesie strażacy ostrzegają: „Jeżeli ściółka dopiero zaczyna się tlić i w Twojej ocenie jesteś w stanie stłumić ogień podejmij taką próbę. Jednak nie ryzykuj, gdy nie będziesz pewien czy dasz radę”. Przed śmiercią wieczną bez osobistego nawrócenia ostrzega nas Jezus: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie”. […]

Włoski malarz Amadeo Modigliani tworzył obrazy i rysunki ludzkich twarzy. Cechą charakterystyczną jego malarstwa było takie przedstawianie twarzy, iż były one wydłużone i pozbawione źrenic. Namalował całkiem sporo obrazów, gdzie zamiast oczu było tylko bielmo. Jedna z modelek zapytała go: kiedy namalujesz moje oczy? Odpowiedział: Wtedy, kiedy poznam twoją duszę…Zobaczyć oczy człowieka to doświadczyć spotkania z jego duszą. Doświadczyć spotkania z jego wnętrzem. A jak zobaczyć duszę Boga? […]

Kto nie chce dobrze i smacznie zjeść? Kto nie chce więcej posiadać, w myśl zasady, że teraz tego nie używasz, ale zawsze się może przydać? Kto nie chce być dyspozytorem cudzych sił, pieniędzy, a nawet ciała? Przyszedł czas, zwany Wielkim Postem, aby zbadać swe serce. W jakim zakresie? Odpowiedzieć sobie na pytanie: czy takie szatańskie propozycje nie wkradają się także do naszych myśli i pragnień, mimo że jesteśmy ludźmi ochrzczonymi? […]

Zostałem zaproszony na spotkanie z osobami niedowidzącymi. Znajomy, który jest nauczycielem osób niedowidzących poprosił, bym ten lokal poświęcił. Po naszej modlitwie siedliśmy przy stole i spożyli jakieś łakocie. Gwoździem programu był koncert niewielkiego zespołu osób niewidomych i niedowidzących. Prowadziły go dwie sympatyczne panie – bliźniaczki – z dużym deficytem zmysłu wzroku. Takiego śpiewu, harmonii, czystości głosów i zaangażowania nie słyszałem od dawna. Chyba mi się zaszkliły oczy. Ale głowa pomyślała: ten kto doświadczając ograniczeń swego ciała poznał już życie, teraz je rozumie i może prowadzić tych, którzy nie widzą, ale słyszą. […]