Jaką miłością obdarzył nas Ojciec

 

Zatrzymujemy się w czasie jak na stacji kolejowej. Tydzień temu stacja „świątynia”. Dzisiaj stacja „niebo”. Tydzień temu dziękowaliśmy za poświęcenie naszej świątyni. Dzisiaj dziękujemy za niebo.

Dzisiaj widzimy ostateczny sens świątyni jako ważnej drogi do nieba. Chcemy nie tylko dziękować Bogu za zaproszenie, ale chcemy tam naprawdę dojechać. Wejście do nieba jest jednak tylko dla świętych czyli szczęśliwych w Bogu. […]

Niech w nocy i w dzień Twoje oczy będą otwarte na tę świątynię

 

 

W imię Zmartwychwstałego Jezusa gromadzimy się dzisiaj po świętość. On powstał z martwych zwyciężając grzech, szatana i śmierć. Otworzył nam drogę powrotną do świętości samego Boga. W ostatnią niedzielę października Kościół Chrystusowy dziękuję Bogu za świątynię. Za poświęcenie tej świątyni – chrześcijańskiej budowli sakralnej, w której mamy stawać się świętymi. Tutaj się wszystko zaczyna z naszą świętością, gdy otrzymujemy łaskę chrztu świętego. […]

Jezus przejrzał ich przewrotność

 

Niektóre pytania dzieci stawiane rodzicom mogą być trudne. Jak bowiem odpowiedzieć na pytania:

  • Dlaczego niebo jest niebieskie, skoro kosmos jest czarny?
  • Gdzie podziewa się biały kolor, kiedy śnieg się topi?

Niekiedy pytania dziecięce mogą okazać się kłopotliwe:

  • Skąd myśli wiedzą, jak przyjść do mojej głowy? Dlaczego zamykamy oczy, kiedy idziemy spać, skoro w pokoju i tak jest ciemno?

Innym razem takie pytania mogą być śmieszne:

  • Czy psy myślą w swoim własnym języku, czy po ludzku? Czy ryby chcą pić, kiedy pływają w wodzie?

Nigdy nie są to pytania podchwytliwe. Przewrotne pytanie postawili Jezusowi tzw. dorośli ludzie. […]

Jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego?

 

Święty Jan XXIII jest patronem dzisiejszego dnia. Gdy jeszcze był nuncjuszem we Francji, jako abp. Giovanni Roncalli został zaproszony na wystawny, dyplomatyczny obiad. Dostał miejsce przy stole obok żony jednego z ambasadorów, która miała okazały dekolt. Roncalli, uprzejmy jak zawsze, na początku nie uczynił ani nie powiedział niczego, co świadczyłoby o jego krytycznym podejściu do ubioru tej pani. Pod koniec jednak zaproponował jej jabłko, mówiąc: „Proszę przyjąć ten owoc; i proszę sobie przypomnieć, co Ewa spostrzegła po zjedzeniu jabłka…”(por. https://misyjne.pl/przerwa-artykul/7-najlepszych-zartow-jana-xxiii/). […]

Uszanują mojego syna

 

 

Przed oknem mojego domu rośnie dąb. Został zasadzony może pięć albo sześć lat temu przez sąsiada. Dzisiaj drzewo jest już całkiem spore, swoją wysokością sięga pierwszego piętra. To drugi dąbek posadzony w tym miejscu, pierwszy, mimo starań nie przyjął się i usechł. Kiedyś rósł tu zaledwie kijek z korzeniami. Sąsiad doglądał go wówczas codziennie, podlewał, prostował, otoczył kilkoma wspornikami, wokół których zawiązał taśmy, aby krzewina mogła wznosić się w miarę strzeliście. Woda, gleba, światło, powietrze sprzyjały rozwojowi dębu. Miejsce i przetrwanie drzewko zawdzięcza jednak dbałości i trosce mojego sąsiada. […]