Dzień 25 stycznia 1617 r. okazał się przełomowy w życiu św. Wincentego a Paulo, francuskiego kapłana. Tamtego dnia Kościół wspominał w liturgii nawrócenie św. Pawła. Co się stało? Wincenty zostaje wezwany do chorego, cieszącego się opinią porządnego i szanowanego człowieka. Na łożu śmierci ten człowiek wyznaje Wincentemu, że jego życie całkowicie rozminęło się z prawdą, że ciągle udawał kogoś innego niż był w rzeczywistości. Wincenty przeżywa wstrząs; zaczyna rozumieć, że Bóg pozwala się dotknąć w ubogich, w nich potwierdza swoją obecność. Odtąd Wincenty zaczyna gorliwie służyć ubogim i pokrzywdzonym. Składa Bogu ślub poświęcenia się ubogim. Gromadzi wokół siebie kilku kapłanów, którzy w sposób bardzo prosty i dostępny głoszą ubogim Słowo Boże. W ten sposób w 1625 r. powstało Zgromadzenie Księży Misjonarzy – lazarystów (por https://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/09-27.php3).

+Veni Sancte Spiritus!                                                            26 nd zw C 28 września 2025

Am 6,1a.4-7; Ps 146; 1 Tm 6,11-16; Łk 16,19-31 […]

Obaj byli z Indii. Jeden multimilioner dosłownie zakochany w swoich pieniądzach; kiedy umierał zażądał, aby służba przyniosła mu banknoty, leżał pośród licznych pakietów zrolowanych pieniędzy, zagarniał je i mówił coraz bardziej słabnącym głosem: „Money, my money…” Aż skonał w samotności. Drugi nie miał wielu pieniędzy, ale miał wielkie serce. Hindusi nazywali go Mahatmą Gandhi. On powiedział: „Jeśli człowiek boi się stracić rzecz, którą posiada, to znaczy, że ta rzecz, posiada jego”. […]

Starożytny chrześcijański przekaz głosi, że po ustaniu prześladowań chrześcijan przez cesarzy rzymskich matka cesarza Konstantyna, św. Helena, kazała szukać Krzyża, na którym umarł Pan Jezus. Po długich poszukiwaniach Krzyż odnaleziono. Historycy najczęściej podają rok 320, natomiast jako dzień wszystkie źródła podają 13 albo 14 września. Nim drzewo Krzyża podzielono na wiele relikwii i rozesłano w świat, najpierw chrześcijanie zbudowali na wzgórzu Golgoty dwie świątynie ku czci Zbawiciela. Odtąd Krzyż, który był drzewem hańby stał się znakiem największej miłości i chwały. […]

Co takiego miał w sobie młodzieniec z Turynu, Pier Giorgio Frassati, którego ojciec i matka praktycznie się nie modlili i pokładali ufność w pieniądzu, a on dzisiaj zostaje ogłoszony świętym? Co takiego miał w sobie innych Włoch, żyjący blisko wiek później, Carlo Acutis, którego rodzice również nie pokładali nadziei w Bogu, a on – podobnie jak Pier Giorgio – dzisiaj będzie ogłoszony świętym Kościoła katolickiego? […]