Napisali o nim tylko 26 wersów w całym Piśmie Świętym, przy czym nie zacytowali go ani razu. Weszli w głębię jego serca kreśląc intymny obraz modlitwy; jego działanie wyrazili prezentując najpierw jego nabożne sny, w których spotykał się z aniołem Bożym. Drugim krokiem było ukazanie jego szybkich decyzji podjętych po przebudzeniu. Wszystko, co zrobił wobec Żony i Dziecka było ochroną; najpierw dobrego imienia Dziewicy Matki, a potem życia Jej i Emmanuela. […]

Przychodzi taki wiek, że oczy pewnych osób potrzebują okularów, a uszy innych osób aparatów słuchowych. Choroba pojawia się zwykle nieproszona. Braki w naturze sprzeciwiają się realizacji potrzeby. Powstaje niepewność i lęk. Co będzie dalej? Tymczasem dzisiaj słowo Boga mówi nam o nadziei spełnienia nie tylko naszych potrzeb naturalnych, ale o urzeczywistnieniu pragnienia Boga, jakim jest nasze życie wieczne. […]

Po operacji usunięcia guza mózgu na sali zabiegowej nie było już pacjenta. Zabrano go na intensywną terapię. Operacja trwała 32 godziny. Na podłodze położyło się na plecach, w lekarskich fartuchach dwóch chirurgów. Leżeli i patrzyli w sufit. Jeden z nich wzniósł palce prawej dłoni w geście Victorii. Te trzydzieści dwie godziny były czasem absolutnej służby ratowania życia i zdrowia chorego. […]

Bywało niegdyś tak za rządów króla Zygmunta Augusta, iż na Mszę świętą inaugurującą obrady sejmu szedł król i kilkoro posłów. Reszta była nastawiona wrogo, uważali się za antykatolików. Kilkadziesiąt lat później antykatolików można było policzyć na palcach. Przemija bowiem pycha i zarozumialstwo sezonowych mędrków. Wszystko przemija.

+Veni Sancte Spiritus! 1 niedziela adwentu 27 listopada 2022

Iz 2,1- 5; Ps 122; Rz 13,11-14; Mt 24,37-44 […]

Król w cierniowej koronie. Król z berłem z trzciny i w purpurowym płaszczu na ubiczowanym ciele wprawia nas w zakłopotanie. Jezus z Nazaretu, prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek jest królem wszechświata. Ale nie takiego świata. Bo On nie jest z tego świata, choć zbawia ten świat. Jego królestwo nie rozciąga się na mapie, ale w obszarze ludzkiego serca. To człowiek może być ziemią Chrystusa Pana. Jeśli odda się w Jego władanie. […]

Milcząco szli na Turbacz. Ciszę wędrówki gorczańskim szlakiem przeciął krótki zwrot zza ich pleców: „Dzień dobry, biegnę”. Szybkimi, rytmicznymi skokami wyprzedził wędrowców wysoki mężczyzna. Biegł pod górę z wielką lekkością. Ubrany w termiczny strój sportowca imponował sprężystą pracą mięśni nóg. Nagle oczy wędrowców zauważyły coś, co kontrastowało z jego arcymuskularną sylwetką – brak prawego przedramienia. Najpierw zaimponował siłą ciała, po chwili – siłą ducha. […]

Wpisał się listopad w katolicką tradycję podnoszenia głowy ku niebu i wypatrywania Wszystkich Świętych oraz wędrowania na groby bliskich, którzy stoją w kolejce do świętości. Święci odbijają światło Boga. Świecą Jego miłością. Mamy świadomość jak bardzo na ziemi święci byli uważani za „ciemnotę”. Bez blichtru, ale z wewnętrznym światłem od Boga dla wielu ludzi nie znaczyli nic. Wewnętrzne światło wydobyło z nich miłość. […]

„Święty to ten, który jest zwykły na zewnątrz, a jest niezwykły w środku.” Tak określiły człowieka świętego dzieci. Ktoś inny dopowiedział: „Święty to jest taki człowiek, który z miłości do Boga zapomniał o sobie”. Jeszcze inny uzupełnił: „Świętym się jest”. […]

Cisza, spokój i spoczynek na klęczkach bądź w ławce. Do tego światło, niekoniecznie mocne, chwilami nawet ograniczające się do czerwonej lampki. Gdzie je można spotkać w przestrzeni ludzkich spraw? Tam, gdzie są sprawy Boże przeżywane wspólnie przez ludzi. Świątynia jest i pozostanie dla nas obszarem wyjętym ze świeckich i doraźnych załatwień, interesów i zabiegów. Tutaj przekracza się czas i przestrzeń sięgając chwały Stwórcy, a sakralna budowla jest przystankiem w drodze do wieczności. […]

Z lodową górą jest tak, że ponad powierzchnią zimnej, arktycznej wody widać jej spory kawał. Gdyby jednak wykonać zejście pod wodę, wtedy oczom śmiałka (czy raczej szaleńca) ukaże się prawie bezmiar tej lodowej skały. Zanurzenie zależy od gęstości lodu czy wody, w której wyspa pływa, ale także od pochodzenia takiej lodowej bryły. Zwykle pod wodą znajduje się nie mniej niż ¾ góry lodowej. Taka jest nasza modlitwa. Dostępna oczom obserwatorów tylko w tym, co zewnętrzne. […]