Blog

Z drzewa do domu

 

Człowiek tak wiele otrzymał przez drzewo. Nim na Golgocie drzewo stanie się głównym narzędziem Odkupienia, w Jerycho pewne drzewo posłuży do osobistej odmiany życia. Zacheusz wspiął się na sykomorę. Z wysokości drzewa, oczy celnika spotkały się z oczami Zbawiciela. […]

Pod jasnym dachem nieba

Dla wszystkich starczy miejsca, pod jasnym dachem nieba… Słowa poety Edwarda Stachury przywołują w mojej głowie obraz naszej zbawionej przyszłości. Świątynią jest niebo. W nim czcią najwyższą i serdeczną każdy zbawiony oddawać będzie chwałę Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu. Skończy się wiara, spełni się nadzieja, nieustannie pogłębiać się będzie miłość. […]

Wytrwałe powierzanie się Bogu

 

Drżąca ręka młodego taty pochyliła się nad głową niemowlęcia. Z naczyńka polało się trochę wody na maluszka. Ojciec wzruszonym głosem powiedział: „Klaro, ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. Modlitwa towarzyszyła jej od poczęcia. Gdy poród okazał się nader trudny, a dziecko bardzo słabe, modlitwa popłynęła wodą chrztu zaraz po urodzeniu. Dzisiaj Klara jest dorosłą osobą, która modli się z ojcem, matką i rodzeństwem. […]

Wdzięczny Samarytanin

 

W czasach Jezusa trąd był chorobą śmiertelną fizycznie i społecznie. Najpierw na powierzchni skóry tworzą się suche, szorstkie owrzodzenia. Człowiek traci tam czucie, odczuwa ból. Później dochodzi do uszkodzenia układu nerwowego – drętwieją mięśnie, brakuje czucia w rękach i nogach. Nie to jednak w trądzie jest najgorsze, lecz odrzucenie przez wspólnotę zdrowych. […]

Gorczyca i morwa

Ani strojem ani obuwiem nie wyróżniał się od innych. Nie nosił też przy sobie skrzyni z pieniędzmi. Nie miał nic materialnego, czym mógłby zaimponować, przyciągnąć, obłaskawić. Krótko mówiąc – biedak. Apostołowie wiedzą, że On ma coś, czego nie kupi się za pieniądze i nie zdobędzie mieczem – proszą Jezusa o wiarę. […]

Opowieść o niebie i piekle

 

Opowieść o piekle i niebie jest krótka: życie różnorakie dwóch mężczyzn, którzy żyli niedaleko od siebie, ale bez osobistej relacji. Akcja rozwija się dopiero po śmierci, gdy poniekąd odmieniają się role. Bogaty staje się pożałowania godnym samotnikiem, biedak staje się bogaty światłością Boga. Łazarz jest biedakiem posiadającym imię. Jego tożsamością jest miłość cierpiącą; mimo żebraniny kochał, skoro znalazł się w niebie. Bezimienny bogacz, który nie potrafił kochać, może tylko patrzeć na cudze szczęście. Na tym polega piekło. […]

Spryt a Królestwo Boże

 

Żył na przełomie XVIII i XIX wieku. Był naczelnym aptekarzem armii francuskiej. Nazywał się Antoine Augustine Parmentier. Gdy, w czasie wojny Francuzów z Prusami trafił do niewoli pruskiej, tam podstawę jego jadłospisu stanowiły ziemniaki. Po powrocie do kraju zabiegał o upowszechnienie spożycia ziemniaków, które do tej pory wykorzystywano głównie do żywienia zwierząt. Aby spopularyzować ziemniaki we Francji, postawił uzbrojoną straż wokół pól ziemniaczanych i poinstruował mężczyzn, aby przyjmowali wszelkie łapówki i udawali, że nie widzą jak ludzie kradną. Podziałało. […]

Zaskakujące imię wolności

 

Zawsze miałem trudność z tą ewangelią z dwóch względów: po pierwsze, dlatego że Jezus nawołuje do nienawiści; po wtóre, dlatego że Jezus mówi o niesieniu swego krzyża przez człowieka, który ma iść za Nim. Jezus i nienawiść? Jezus i jakiś własny krzyż dla każdego? To niełatwe połączenia. […]

Zaproś ubogich

 

Osiemdziesiąt lat temu, w pierwszy piątek września 1939 roku, gdy ludzie jeszcze spali niemieckie bomby spadły na Wieluń, nieco później na Westerplatte, następnie na setki innych miejsc naszego kraju. Zatrząsł się polski dom. W Wieluniu niemieccy złoczyńcy spuścili bomby m. in. na szpital, co stało się ich zwykłą praktyką, mimo że na szpitalach wywieszano wielkie płótna z czerwonym krzyżem. Odtąd czarne krzyże i bluźnierczy napis Gott mit uns na pasie hitlerowskich zbrodniarzy stały się symbolem faryzeizmu. […]