Trzej bliscy sobie ludzie zostali mnichami. Jeden z nich poświęcił się wprowadzaniu pokoju między ludźmi toczącymi spory (…). Drugi odwiedzał chorych. Trzeci natomiast poszedł na pustynię, aby tam żyć w skupieniu ducha. Pierwszy pracując nad zwaśnionymi nie zdołał jednak wszystkich zadowolić. Zniechęcony przyszedł do tego, który służył chorym, lecz jego zastał także przygnębionego, gdyż i ten nie potrafił dobrze wypełnić swego zadania. Obaj przyszli do tego mnicha, który zamieszkał na puskowiu. Opowiedzieli mu o swoich zmartwieniach i prosili, by on przedstawił im swoje osiągnięcia. Ten, po krótkim milczeniu wlał wody do kubka i rzekł do nich: „Przyjrzyjcie się wodzie”. Była zmącona. Po pewnym czasie rzekł znów: „Spójrzcie, jaka czysta stała się teraz woda”. Gdy przyglądali się wodzie, zobaczyli swe twarze jakby odbite w zwierciadle. Wtedy powiedział do nich: „Tak dzieje się z każdym, kto żyje wśród ludzi. Z powodu zabiegania nie widzi swych grzechów. Jeśli jednak osiągnie pokój ducha, zwłaszcza w samotności, wtedy dostrzeże swe grzechy (2 Apo II,16) https://liturgia.wiara.pl/doc/6509424.Ojcowie-Pustyni-o-pokusie-i-grzechu
+Veni Sancte Spiritus! 6 nd zwykła rok A 15 lutego 2026
Syr 15,15-20; Ps 119; 1 Kor 2,6-10; Mt 5,17-37
Bracia i Siostry w Chrystusie!
Bóg jest prawdą. Bóg mówi nam prawdę, a nie jakąś tylko opinię. Bóg mówi nam o miłości i kocha nas, bo Bóg jest słowny. Gdy Bóg mówi słowo ta myśl czy decyzja staje się, obraca się w czyn. Słowo Boże bowiem nie jest tylko prostą informacją, ale ma moc stwórczą. Mędrzec Syrach mówi symbolicznie, iż Bóg położył przed nami wodę i ogień – dwie skrajne siły przyrody, które mogą mnie odnowić, ale mogą mnie zniszczyć. O co chodzi dobremu Bogu? Przed ludźmi życie i śmierć. Co ci się podoba będzie ci dane. Te słowa mówią: Człowieku, jesteś wolny, możesz wybrać. Ale słowo Boże mówi dalej: Bóg sam poznaje każdy czyn człowieka, nie przykazał nikomu być bezbożnym i nikomu nie przykazał grzeszyć. Świętość i grzech. Jeśli mamy być święci, musimy umieć rozpoznać grzech. Jak zauważ ks. prof. Robert Skrzypczak: „Słowo grzech zniknęło ze słownika mowy codziennej (…) Nikt go w nowoczesnym społeczeństwie nie traktuje poważnie To, co do niedawna było grzechem dziś stało się problemem, błędem lub chorobą, zatem należy się do tego odnieść ze zrozumieniem, niemal czułością (…) Niegdyś człowiek pił, bo nie dbał o charakter, dziś pije, bo jest „obciążony genetycznie”. Kiedyś cudzołożył, bo przestał kochać swoją żonę i nie robił rachunku sumienia, dziś chodzi do agencji lub uprawia internetowy seks, bo miał nadopiekuńczą mamę. To, co dawniej było lenistwem (…) dziś staje się zespołem wyuczonej bezradności”(Otworzyłeś mi ucho. Kraków 2025 S. 93).
Św. Paweł mówi Koryntianom o mądrości Krzyża czyli o odwróconym porządku wartości wobec tego, którym żyli w tym starożytnym portowym mieście; Paweł mówi o ofierze, podczas, gdy większość Koryntian budowała swe relacje na pieniądzu, przemoc i pożądliwości. W ewangelii dzisiejszej Jezus wprost mówi, aby kochać, a nie pożądać, aby przebaczać, a nie potępiać, aby naprawiać relacje w małżeństwie, a nie rozwodzić się. Jezus mówi do nas, abyśmy budowali więzi. Dojrzały jest człowiek, który daje swoją obecność, odbiera telefony, każda dojrzała relacja w małżeństwie zaczyna się od obecności i do obecności się sprowadza. Poważną trudnością między mężem i żoną, ale i szerzej między nami jest błędna komunikacja. Myślę o takim błędzie, gdy staramy się drugiego człowieka tak słuchać, aby mu odpowiedzieć, a nie tak, aby go zrozumieć. Bo zrozumienie jest czymś znacznie więcej niż dawanie dobrych rad, gotowych odpowiedzi, czasem zrozumienie może być także powiedzeniem: „Nie znam odpowiedzi na twój problem, ale jestem z tobą. I postaram się znaleźć właściwe rozwiązanie twojego problemu”. Jezus wzywa nas dziś do sprawiedliwości Bożej czyli wierności prawdzie. Warto pomyśleć komu najczęściej oddajesz swoją obecność i czy traktujesz to jako smutny obowiązek czy chętnie ofiarowany dar?