Noc jest brakiem światła, który przemija wypełniany jasnością wschodzącego słońca. W Polsce najkrótszą noc można zaobserwować w najdalej na północ wysuniętym punkcie – przylądku Rozewie. Podczas przesilenia noc trwa tam tylko ok. 6 godzin i 40 min. Noc jest symbolem niewiedzy i zagubienia. Ani dla Polaków ani dla ludów Starego Testamentu noc nie jest problemem, jeśli otwierają się na wewnętrzne światło dane im przez Boga. […]
Po co to wszystko? Dokąd ten świat zmierza? Po co się trudzić, skoro i tak kiedyś zgasnę jak świeca, a ludzie imitując nieśmiertelność duszy zapalą mi świeczkę? Takimi słowami współczesny Kohelet mógłby oddać to, co napisał krytyczny mędrzec z III wieku przed Chrystusem. Tamten wydobywa z siebie rozdarcie między sensem i bezsensem życia. Nie zna jeszcze prawdy o powstaniu z martwych. […]
Widzieli jak się modli. Zachwycał ich entuzjazm Jezusa podnoszącego ręce do Ojca i półgłosem wypowiadającego słowo Abba, drogi Ojcze. Apostołowie zapraszają nas dzisiaj na lekcję chrześcijańskiego ABC modlitwy. Nie oni prowadzą ten wykład; wychowawcą modlitwy jest Jezus. Wychowawcą, nie nauczycielem, bo nim o modlitwie opowie, osobiście nią żyje. Modlitwy bowiem nie da się nauczyć, modlitwa jest nieustannym wychowywaniem serca do spotykania Boga. […]
Było samo południe, najgorętsza pora dnia, kiedy Abraham siedział u wejścia do swego namiotu. W takiej porze dnia nikt nikogo nie odwiedza ze względu na skwar. O tej porze nic się nie powinno wydarzyć. Bóg – Pan czasu – odwiedza bezdzietnych małżonków Abrahama i Sarę, zostaje przez nich gościnnie przyjęty i składa obietnicę: Saro, za rok będziesz pieścić syna. […]
Mówią, że miłosierdzie jest postawą trzykrotnej otwartości: najpierw człowiek ma otwarte oczy, aby widzieć komu pomóc; potem człowiek ma otwarte ręce, aby gotowe były nieść pomoc, wreszcie człowiek ma otwartą kieszeń, gdy jest potrzebne wsparcie finansowe. A początkiem tej miłosiernej otwartości jest wrażliwość serca, które w potrzebującym człowieku dostrzega bliźniego. […]
Apostołowie i uczniowie. Dwunastu i siedemdziesięciu dwóch. Wszyscy bliscy Jezusowi, choć grono Dwunastu – z wyłącznej i niepojętej woli Chrystusa Pana – bardziej wtajemniczone i zobowiązane. Wszyscy wsłuchani w Jezusa, widzący Jego gorącą miłość i wierzący w Jego szczególne posłanie od Ojca niebieskiego. Apostołowie staną się biskupami, siedemdziesięciu dwu będzie głosić Zmartwychwstałego jako kapłani, diakoni, a niektórzy jako świeccy misjonarze i katecheci. […]
Mówią o takich: Szybcy goście. Ledwie zobaczyli sprzeciw, czyli drzwi zamknięte przez Samarytan, już chcieli ich ukarać, a nawet zniszczyć ogniem z nieba. Tym razem apostołowie Jakub i Jan nie zdali egzaminu z rozumienia swojego Mistrza Jezusa. On przecież odwróciwszy się zabronił im tego. Powołani do miłowania chcieli przedwcześnie wymierzać sprawiedliwość bez miłosierdzia. Czy lekcje miłości Jezusa udzielane apostołom okazały się daremne? […]
Gdzie jest Bóg, skoro na wojnie giną dzieci? Jak Bóg może do tego dopuścić? Tymczasem Bóg nie boi się trudnych pytań. Bo właśnie w Nim – cierpiącym, zabitym i zmartwychwstałym Jezusie możemy zbliżyć się do odpowiedzi. […]
Dziewczynka tańczy przed stwarzającym świat Bogiem; to dorastające dziecko przypatruje się Jego dziełu z zaciekawieniem. Ma urokliwie ładne oczy, a na imię Mądrość, pierwsze ze stworzeń Bożych, zawsze obecne przy Stwórcy. Jest niejako architektem czyli nosi w sobie wzór piękna i doskonałości stworzenia. […]
Strumień mówi: „Nie rozumiem, na co muszę wiecznie z gór w doliny płynąć. Mój ruch ciągły próżną tylko pracą, kiedy w morzu mam bez śladu ginąć…” Na to kwiaty w dolinie rosnące: „Ty się nie skarż, o dobry strumieniu! Twoje wody sączą życie łące, są niezbędne naszemu istnieniu”
(Adam Asnyk. Wątpliwości) […]