W dzisiejszych czasach bardzo niewielu ludzi wierzy w diabła, co diabłu jest bardzo na rękę. On zawsze pomaga w upowszechnianiu wiadomości o swej własnej śmierci. Istotą Boga jest istnienie i określa On siebie jako: „Jestem, który jestem”. Istotą diabła jest kłamstwo i określa on siebie jako „Jestem, którego nie ma”. Szatan ma bardzo niewiele kłopotu z tymi, którzy w niego nie wierzą; już są po jego stronie”(Fulton J. Sheen. Życie Jezusa Chrystusa. Kraków 2018 s. 88). […]
Okuliści mogą czuć się trochę dowartościowani. Zbawiciel używa dziś tak wielu porównań związanych z oczami, jakby od oka zależało życie. I prawdziwie zależy; kultura obrazkowa, w której żyjemy pokazuje dzisiaj jak bardzo przekaz wizualny wpływa na myślenie i wybory ludzi. […]
Jeszcze w uszach ciężko dzwonią zdania: Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; (28) błogosławcie tym, którzy was przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Nasze emocje krzyczą: Nie! Nasz rozum mówi: Nie pojmuję! […]
+Veni Sancte Spiritus! 6 nd zw C 17 lutego 2019
Łk 6,17. 20-26
Mnóstwo ludzi przyszło spotkać Jezusa: zobaczyć Go i posłuchać. Z Judei i Jerozolimy, czyli z południa. Znad Tyru i Sydonu, czyli z północy. Pragną usłyszeć Jego nauczanie. Chcą – na ile to będzie możliwe – spojrzeć Mu w oczy. Zobaczyć w nich Boga. […]
Na 21 kilometrów długości, na 13 kilometrów szerokości rozciągają się wody jeziora Genezaret. Najniższe słodkowodne jezioro na ziemi. Miejsce życia, pracy i odpoczynku. Dla apostołów – rybaków z zawodu codzienność (a może lepiej powiedzieć conocność). Dla Jezusa miejsce okazania wielkiej Bożej mocy. […]
Lata temu skorzystałem z łazienki u znajomych. Po wejściu do pomieszczenia zatrzymałem wzrok na lustrze; coś nowego i nietypowego jawiło się na płaszczyźnie srebrnej powierzchni – napis: Bóg kocha ciebie dzisiaj. Namalowane szminką hasło zmuszało do myślenia, bardzo utrudniało zatrzymanie się na własnym odbiciu czyli na sobie. Czerwony kolor apelował do emocji, jak ogień. Krótkie przesłanie rozjaśniało umysł, oświecało wiarę: to się dzieje dzisiaj.
Nosił wiór za uchem, symbol swego zawodu. Dlatego wszyscy wiedzieli, że jest cieślą. Jadał oliwki i chleb, niekiedy rybę. Gdy przychodził czas soboty, jak inni szedł do synagogi na wspólną modlitwę. Prowadził życie ciche i pracowite jak większość Jego rodaków w Nazarecie. […]
Woda Jordanu towarzyszyła Chrystusowi w liturgii słowa Bożego poprzedniej niedzieli. Woda towarzyszy Chrystusowi również i dzisiaj, gdy oczami serca zasiadamy razem z Nim przy stołach wesela w Kanie Galilejskiej. O ile w Jordanie Chrystus Pan pokornie poddał się wodzie, która obmyła Go z pyłu wędrówki, o tyle w Kanie Jezus okazuje swoją Bożą władzę nad wodą.
Z wodami płodowymi matki wychodzi nowy człowiek. W wody Jordanu wchodzi Nowy Człowiek, Jezus Syn Boży. Jak w porządku natury z wody narodziło się życie w każdej biologicznej formie istnienia, tak w porządku łaski, z krwi Chrystusa odrodziło się życie wieczne w każdym, kto przyjmuje chrzest święty.
Zachwyt ludzi wobec obecności Dziecka z Betlejem trwa. Z różnych krain wschodniej świata strony przybywa trzech mędrców, uradowani, padają przed Dzieciątkiem na twarze, wyrażają największe ludzkie uznanie ukrytej boskiej Obecności. Rozum nie czyni im wyrzutu, że kłaniają się przed śpiącym Chłopczykiem. Przeciwnie, rozum rozeznał, że w tym Maluszku mieści się cała pełnia bóstwa. Złożyli trojakie dary o prorockiej wymowie.